اتانول آمین

گروه آمینه موجود در مولکول MEA به آن بازی می دهد و به آن اجازه می دهد تا با اسیدها واکنش داده و نمک تشکیل دهد.

محلول آبی آن قلیایی تر از آب آمونیاک است، اما ضعیف تر از هیدروکسید سدیم است. این یک نوع پایه ضعیف است.

مثال واکنش: HOCH2CH2NH2 + HCl → HOCH2CH2NH3⁺Cl-

این مهمترین پایه کاربردی صنعتی MEA است. می تواند با گازهای اسیدی مانند دی اکسید کربن (CO2) و سولفید هیدروژن (H2S) واکنش های برگشت پذیر انجام دهد.

با CO2 واکنش نشان می دهد: یک کاربامات ناپایدار تشکیل می دهد، واکنشی که با گرم شدن می تواند معکوس شود، در نتیجه CO2 با خلوص بالا آزاد می شود و MEA دوباره تولید می شود.

این ویژگی آن را به حلال ترجیحی برای حذف CO2 و H2S از گاز طبیعی، گاز پالایشگاه و گاز سنتز (که معمولاً به عنوان کربن زدایی یا گوگردزدایی شناخته می شود) تبدیل می کند.

می تواند با اپوکسیدهایی مانند اکسید اتیلن واکنش داده و مولکول های بزرگتری از مشتقات اتانول آمین تولید کند.

گروه آمینه آن می تواند با اسیدها، انیدریدهای اسید، کلریدهای آسیل و غیره واکنش داده و آمیدها را تشکیل دهد.

به خصوص در محیط هایی با دماهای بالا، غلظت های بالا و سطوح بالای گازهای اسیدی، محلول های MEA برای فلزاتی مانند فولاد کربنی بسیار خورنده هستند. در کاربردهای صنعتی، معمولاً اضافه کردن بازدارنده‌های خوردگی یا استفاده از تجهیزات فولاد ضد زنگ ضروری است.